ساوه سلام

مهندسی فرهنگ بدون حق وتو

فرهنگ بازهم فرهنگ : 

سهم هر متخصص امور فرهنگ چقدره ، چون بعضی ها زیاده خواه هستند نتیجه این شده در همان نقاط ورشکسته شده ایم ، هیچ  کس در تمرکز همه حکومت ها و مکاتب در تاثیر گذاری بر هم شک ندار د ولی مهم پیش بینی حرکت ها ی بعدی در شطرنج پیچیده فرهنگی است ولی ما چون شطرنج فرهتگمان در دست کسانی است که از فرهنگ بنر و پارچه بازی بلدند و مردم را عادت داده اند به این پرده خوانی غلط و حرافی این شد که نباید می شد در جامعه کوچک ما نمی شود جلوی ماهواره و شبکه های اجتماعی را گرفت ولی مرتبطین چون نمی دانند باز هم سخن از  دانستن می رانند و عده ای دنبالشان و...

شورای فرهنگی باید مجری و تابع نظرات کارشناسانه جامعه شناسان و روانشناسان  و سیاستمدران و روحانیون  وووووو باشد نه با اعمال  حق وتو قشر خاصی 

هر دردی درمانی دارد تشخیص ، راه های درمان ، هزینه

درد را از مردم کوچه وبازار تا کارشناسان می توانند بیان کنند

تشخیص هر درد با متخصص و فوق تخصص آن است

پس از تشخیص راه درمان با متخصص خاص آن است مثلا ما برای درمان دندان درد به ارتوپد مرجعه نمی کنیم  و اگر چنین کنیم ممکنه از دست برویم مثل بسیاری از مسائل فرهنگی که از دست رفته ایم و هنوز هم دیگه را نصیحت میکنیم و....

گاهی همه چیز مهیا ست درمان معین است ولی عده ای با فرصت طلبی اجازه هزینه نمی دهند یا ارگانی هزینه درمان ندارند، یا عده ای با اعمال حق وتو ، بیت المال را در  راه تعریف و تمجید از هم ، چاپ کتاب های خوب که خواننده ندارد وووو مصرف می کنندو در ادعا مدعی اند ، و آن طرف حکومت های دیگه با استفاده از رانده شده های ما با قدرت نرم ساخته مغز های فراری ما چه ها با ما نمی کنند و ما هنوز در خواب و خواب زدگی خود

راهکار :

1-      تشکیل گروه متخصصین علوم انسانی البته بهترین ها نه دوستان کازشناس که واسفا دارد.

                         (درد وتشخیص)

2-      واگذاری تصمیمات تخصصی هنری ، ورزشی ، مذهبی ، به اهل آن بدون حق وتو

                                      (راه درمان)

3-      اجرایی کردن تصمیمات آنها توسط ارگان های مرتبط با اسپانسرینگ( شهرداری) 

                         بدون وتو      

                            ( درمان . هزینه آن)

          یا من اسمه دواء و ذکره شفا اشفعی لنا