و حتی یک انجمن آموزشگاهها در اختیار ساوه ای ها و بهتر بگویم غیر اراکی نیست در حالیکه در تمام حدود بیش از 300 هیات  و انجمن آقایان و بانوان  تقریبا در تمام آنها ساوه از نظر  تخصصی بالا تر است ، پس چگونه انتظار انگیزه کار و تلاش میرود در حالیکه تمام ورزش ساوه یک نماینده در کشور ندارد ، واگر نبود تلاش ایثار گرانه هیات ها؟